Προσκεκλημένοι Ομιλητές

Δρ. Κωνσταντίνος Φίλης

Είναι Διευθυντής του Διεθνούς Κέντρου Ολυμπιακής Εκεχειρίας, Εκτελεστικός Διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων του Παντείου Πανεπιστημίου και Επικεφαλής του Τομέα Ρωσίας-Ευρασίας & ΝΑ Ευρώπης.
Είναι διαλέκτης στη Ναυτική Σχολή Πολέμου, στη Σχολή Εθνικής Άμυνας και στη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας. Διδάσκει στη Ναυτική Σχολή Πολέμου, στη Σχολή Εθνικής Άμυνας και στη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, καθώς και σε μεταπτυχιακά προγράμματα πανεπιστημίων, καθώς και στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο της Στοάς του Βιβλίου. Έχει μεγάλο συγγραφικό έργο, με πιο πρόσφατα βιβλία τα εξής: «Πρόσφυγες, Ευρώπη, Ανασφάλεια», «Τουρκία, Ισλάμ, Ερντογάν» (εκδόσεις Παπαδόπουλος) και “A Closer Look at Russia and its Influence in the World” (Nova Publishers).

http://www.idis.gr/?page_id=480

Η σημασία της Ολυμπιακής Εκεχειρίας σήμερα

Πόσο επίκαιρη είναι η ολυμπιακή εκεχειρία και πως μπορεί να αντιμετωπίσει τις διεθνείς προκλήσεις; Είναι ρεαλιστικό να αναμένουμε προσωρινή κατάπαυση του πυρός κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων; Ποιες είναι οι επιτυχίες και οι αποτυχίες στον 21ο αιώνα; Μπορούμε να προσδοκούμε σε μία “τομή” στο προσεχές μέλλον;

Παντελεήμων Εκκεκάκης, Ph.D.

Καθηγητής, Τμήμα Κινησιολογίας, Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αϊόβα
Διακεκριμένο μέλος, Αμερικανικό Κολλέγιο Αθλητιατρικής
Τακτικό μέλος, Εθνική Ακαδημία Κινησιολογίας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής

Ο Παντελεήμων Εκκεκάκης αποφοίτησε από το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής το 1993 για να ακολουθήσει μεταπτυχιακές σπουδές στο χώρο της Ψυχολογίας της Άσκησης. Τώρα είναι τακτικός καθηγητής στο Τμήμα Κινησιολογίας του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Αϊόβα, καθώς και διακεκριμένο μέλος του Αμερικανικού Κολλεγίου Αθλητιατρικής και τακτικό μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Κινησιολογίας των Η.Π.Α. Η έρευνά του, η οποία εξετάζει τις αντιδράσεις ευχαρίστησης και δυσαρέσκειας που προκύπτουν από την άσκηση, αναφέρεται ως βάση συστάσεων από το Αμερικανικό Κολλέγιο Αθλητιατρικής (π.χ. σχετικά με τη χρήση κλιμάκων μέτρησης της ευχαρίστησης-δυσαρέσκειας ως βοηθητικού μέσου εκτίμησης της έντασης της άσκησης, σχετικά με την αξιολόγηση διατομικών διαφορών στην προτίμηση και την ανοχή διαφορετικών επιπέδων έντασης). Ο Δρ. Εκκεκάκης έχει παρουσιάσει κεντρικές εισηγήσεις, διαλέξεις και σεμινάρια σε πολλές πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών καθώς και σε 30 πόλεις ανά τον κόσμο (σε 15 χώρες και 5 ηπείρους). Είναι επίσης συγγραφέας του βιβλίου The Measurement of Affect, Mood, and Emotion: A Guide for Health-Behavioral Research (Cambridge University Press, 2013), ο κύριος συντονιστής έκδοσης του συλλογικού τόμου Handbook of Physical Activity and Mental Health (Routledge, 2013), και ένας εκ των δύο συντονιστών έκδοσης του συλλογικού τόμου Psychobiology of Physical Activity (Human Kinetics, 2006).

Η συνταγογράφηση της άσκησης και οι δημόσιες συστάσεις για φυσική δραστηριότητα:
Η πρόκληση της αθλητικής επιστήμης να αποδείξει ότι αποτελεί ένα συνεκτικό διεπιστημονικό πεδίο

Κατά την εβδομηντάχρονη ιστορία του, το πεδίο της αθλητικής επιστήμης ή “κινησιολογίας” έχει καταγράψει εντυπωσιακές ανακαλύψεις για την αιτιακή σχέση της άσκησης και της φυσικής δραστηριότητας με πολλούς τομείς της υγείας και της ευζωίας. Ταυτόχρονα, ωστόσο, είναι εξίσου αξιοσημείωτο ότι δεν έχουν καταγραφεί επιτυχίες στις προσπάθειες πολλών χωρών να αυξήσουν τα ποσοστά των πολιτών τους που συμμετέχουν συστηματικά σε φυσικές δραστηριότητες. Το κεντρικό μήνυμα αυτής της εισήγησης θα είναι ότι οι κατευθυντήριες γραμμές για τη συνταγογράφηση της άσκησης (που αναπτύσσονται από το Αμερικανικό Κολλέγιο Αθλητιατρικής από το 1975) και οι δημόσιες συστάσεις για φυσική δραστηριότητα (που αναπτύσσονται από διάφορους κυβερνητικούς φορείς και οργανώσεις δημόσιας υγείας από το 1995) αποτελούν ευκαιρίες για το πεδίο της αθλητικής επιστήμης να ενδυναμώσει τον κοινωνικό του ρόλο και να προσεγγίσει το στόχο της καλλιέργειας ουσιαστικής συνοχής ως ένα διεπιστημονικό πεδίο μελέτης.

Παναγιώτα (Νότα) Κλέντρου, Ph.D.

Καθηγήτρια Κινησιολογίας και Κοσμήτορας  
Faculty of Applied Health Sciences, Brock University, Ontario, Canada
Former Chair, Canadian Society of Exercise Physiology

Η Δρ. Παναγιώτα (Νότα) Κλέντρου είναι καθηγήτρια στο Τμήμα Κινησιολογίας και Κοσμήτορας Έρευνας και Προπτυχιακών Σπουδών στη Σχολή Εφαρμοσμένων Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Brock του Οντάριο του Καναδά. Το 1981 έλαβε το πτυχίο (BSc) Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού  από το ΤΕΦΑΑ-ΕΚΠΑ, το 1987 το μεταπτυχιακό της (MSc) και το 1991 το διδακτορικό της (PhD) στην Αθλητική Φυσιολογία από το πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ, του Κεμπέκ του Καναδά. Η έρευνά της αξιοποιεί προσεγγίσεις της εφαρμοσμένης και της βασικής επιστήμης προκειμένου να μελετήσει την ανθρώπινη απόδοση και τις ασκησιογενείς επιδράσεις στα παιδιά και τους εφήβους. Η Δρ. Κλέντρου είναι πρωτοπόρος στο αντικείμενό της και λαμβάνει χρηματοδοτήσεις από όλους τους εθνικούς πόρους (NSERC, SSHRC, CIHR), έχει δημοσιεύσει πάνω από 100 επιστημονικές μελέτες, έχει πάνω από 3000 αναφορές που καλύπτουν μια μεγάλη γκάμα γνωστικών περιοχών όπως παιδιατρική εργοφυσιολογία, μυοσκελετική ανάπτυξη, σεξουαλική ωρίμανση, διατροφικά συμπληρώματα και φλεγμονή. Η Δρ. Κλέντρου συνεργάζεται με πολλές αθλητικές ομάδες σε τοπικό, περιφερειακό αλλά και εθνικό επίπεδο στον Καναδά και την Ευρώπη. Είναι βετεράνος αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής έχει ενεργή συμμετοχή σε πολλές οργανώσεις σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και διεθνές επίπεδο, όπως η Osteoporosis Canada, η Διεθνής Ομοσπονδία Γυμναστικής και οι ολυμπιακοί αγώνες του 2004. Η Δρ. Κλέντρου είναι πρόεδρος του ΔΣ της Καναδικής Εταιρείας Εργοφυσιολογίας, μετά από δεκαετή θητεία ως ταμίας.

Άσκηση και οστό: υψηλή κρουστική επιβάρυνση έναντι υψηλής έντασης

Η μηχανική επιβάρυνση μπορεί να διεγείρει την οστική ανακατασκευή όταν εφαρμοστούν ερεθίσματα πάνω από το ελάχιστο όριο προσαρμογής, όπως συμβαίνει στην άσκηση. Αν και έχει αποδειχθεί ότι η άσκηση γενικά ωφελεί την υγεία των οστών, η επίδρασή της διαφέρει ανάλογα με το είδος, την ένταση και τη διάρκειά της. Οι δραστηριότητες που ασκούν συμπιεστικές δυνάμεις, όπως το τρέξιμο και η πλειομετρική προπόνηση, έχει αποδειχτεί ότι είναι πιο ευεργετικές για τα οστά λόγω του μεγαλύτερου εύρους μηχανικής καταπόνησης εξαιτίας της δυνάμης αντίδρασης του εδάφους, σε σύγκριση με άλλες μορφές άσκησης. Τα οφέλη αυτά είναι εμφανή σε παιδιά και ενήλικες. Πρόσφατα, ωστόσο, αποδείξαμε ότι και οι δραστηριότητες που ασκούν χαμηλή κρουστική επιβάρυνση όπως η ποδηλασία, μπορεί επίσης να προκαλέσουν οστική αναδόμηση, αντίστοιχη με αυτήν που προκαλούν οι δραστηριότητες μεγάλης επιβάρυνσης, εάν συνοδεύονται από υψηλή ένταση. Επίσης έχει αποδειχτεί ότι η προπόνηση υψηλής έντασης με αντιστάσεις ενεργοποιεί τον σχηματισμό των οστών. Συμπερασματικά, η άσκηση, είτε υψηλής κρουστικής επιβάρυνσης είτε υψηλής έντασης, αυξάνει την δυναμική καταπόνηση στο σκελετό και έχει ως αποτέλεσμα μια συνολική αναβολική επίδραση που είναι σημαντική για τη διατήρηση της σκελετικής συνοχής κατά τη διάρκεια της ζωής.

Theme: Overlay by Kaira